film güzel bu zamana kadar yapılan türk filmlerindeki imam karakterlerinden en olumlusu olsa gerek izlemeye değer.....

Nefis bir film. Türk filmi tadında. Bence filmin hakkını yemişler. Ödül alan filmlerden daha güzeldi. [br]Cem Özer, Nurgül Yeşilçay, Derya Alabora, Adem ve diğer oyuncular müthiş bir oyunculuk sergiliyor.

Değerli okuyucular Nurgül YEŞİLÇAY ile Cem ÖZER'in başrollerini paylaştığı Ademin Trenleri adlı sinema filminin vizyona girmesinin üzerinden epey bir süre geçmesine rağmen filmi DVD versiyonundan ancak izleme fırsatı buldum. Aslında vizyona girdiği günden bu yana çok fazla seyirci bulamadığını, ilgi görmediğini biliyordum. Vizyonda onlarca film varken Ademin Trenleri adlı filmi seçmemin sebebi ise sanırım filmin isminden etkilenmiş olmamdı. Ademin Trenleri çok fazla geniş bir konuya sahip değil. Fakat küçük bir istasyon kasabasında işlenen bir konu! Zaten ne kadar geniş bir kapsamda olabilir ki? Neyse yönetmen Barış PİRHASAN'ın yönettiği filmde Hasan Hoca (Cem ÖZER), Hasan Hoca’nın eşi Hacer (Nurgül YEŞİLÇAY), Hasan Hoca ile Hacer evlidirler. Bir de küçük kızları vardır. Fakat evlilikleri kağıt üzerindedir. Küçük kızları da Hasan Hoca’dan değildir. Hasan Hoca geçmişte Hacer’in köyünde imamlık yaparken Hacer’in gençlik aşkı Bekir, Hacer'i hamile olarak yüzüstü bırakıp habersizce terk etmiştir. Zor durumda kalan Hacer’i Hasan Hoca sahiplenir. Ona resmi nikah kıyar. Fakat Hasan Hoca bu durumu kendisine Allah'ın verdiği bir sınav olarak görür. Bu yüzden de Hacer ile evliliği kağıt üzerinden ileriye gitmemiştir. Fakat Hasan Hoca gerçeği herkesten gizlemektedir. Günün birinde geçim sıkıntısı çeken Hasan Hoca ailesiyle yalnız kalacak, aynı zamanda karın tokluğu karşılığında küçük ve mütevazı bir istasyon kasabası olan Karaağaç Köyüne ramazan ayı boyunca imamlık yapmak için gelir. Hasan Hoca Karaağaç’ta hem imamlık yapar ve hem de çocuklara Din Dersi verir. Filmin adını aldığı Âdem ise hocanın zeki bir öğrencisidir. Köyde her şey yolunda giderken Hacer'in gençlik aşkı Bekir'i kader bir kere daha karşısına çıkarır. [br]Benim bu filme yorumum şudur: Günümüz filmlerinde en önemli faktör seyircinin, filmin bir karesinde de olsa kendisini orada görebilmesidir. Yani seyirci kendini ne kadar çok filmde görebilirse o kadar çok o filmden memnun kalır. Ben anakent insanlarının bu filme neden fazla ilgi göstermediğini buna bağlıyorum. Çünkü metropol insanı 15-20 hanelik bir köyde işlenen bir konuda kendine pay çıkarması nerdeyse imkansız diye düşünüyorum. Siz şimdi diyeceksiniz ki sen kendini bu filmde görebildin mi? Evet gördüm. Filmin bir sahnesinde küçük Âdem, hocanın kızına bir soru sorar; “Fatma, sizin geldiğiniz yerde trenler var mıydı?” Küçük kız “Hayır yoktu” diye cevap verir. Âdem ise bu cevaba karşılık “Çok yazık. Trenlerin olmadığı bir yerde hayat kim bilir ne kadar sıkıcıdır” der ve ekler; “Benim halamın köyünde de trenler yok. Orada yaşayan çocuklara acıyorum doğrusu” der. [br]Evet ben Hasan ESER de mütevazı bir sahil kasabasında büyüdüm. Çocukken denizin, teknelerin, sandalların olmadığı bir yerde kim bilir hayat ne kadar sıkıcıdır diye düşünürdüm kendi kendime. Ben de denizi, tekneleri olmayan kasabalarda yaşayan çocuklara, Âdem gibi üzülürdüm. Sonuç olarak Âdemin Trenleri’nde bütçesine, filmin mekânına, konusuna göre bütün film ekibi yapabileceğinin en iyisini yapmıştır diye düşünüyorum. Ayrıca Cem ÖZER’i imam rolünde izlemek bana ayrı bir haz verdi. Bir de son olarak şunu eklemek istiyorum. Sinemanın altın kurallarından olarak bilinen karı-koca filmleri asla iş yapmaz. Bu kuralın son örneği de bu filmdir. Kısacası sinema otoriteleri yanılmadı. HASANIN TEKNELERİ pardon pardon, Âdemin Trenleri... [br]Hasan ESER [br]

nedir şu yabancı film hayranlığınız anlamıyorum,hemen her Türk filmine bir kulp takabiliyorsunuz,sizin bu küçük görmelerinizden dolayı Türk filmleri istenilen yere ulaşamadı zaten,kırsal kesimin hayatları sizi pek ilgilendirmiyordur tabi,gökdelenlerde zevk sefa içinde yaşanan aşklar varken,öyle olsun bakalım...

oyuncuların performası çok iyiydi.özellikle cem özer.barış pirhasanı tebrik edyorum çok iyi bir karakter çizmış kesinlikle.çok samimi çok doğal bir film olmuş yerel ögelerle evrensel bir dil yaratılmış bu açıdan turk sinemasına buyuk bir katkı olduğunu dusunuyorum.özellikle inanç yönuyle ele alınmış olması ve buna paralel olarak oluşturulan diyaloglar-sinematografik anlatımlar çok ilgi çekıciydi.