.
Allegro” geçmişine sünger çekerek müzikte mükemmelliğe ulaşan bir piyanistin, doğduğu şehre dönüş hikayesi. Çocukluğundan beri mükemmeliyetçi bir piyanist olan Zetterstrom geçmişine dair hiçbir şey hatırlamamaktadır. Doğduğu şehri, aşık olduğu kadını ve tüm anılarını bilinçaltının minik kutularına doldurup derinlere saklayan bu piyanistin arkasında anılarının hapsedildiği bir “Bölge” kalmıştır. Onun geçmişini saklayan bu Bölge’ye kimse girememektedir. Anılarının hapsedildiğini öğrenince o da Bölge’yi görmek üzere doğduğu şehre döner. Bu gizemli bölgede gezinirken yaptığı seçimleri ve hayatına verdiği yönü sorgular. Fakat geçmişini kurtarabilmesi için öncelikle geçmişiyle yüzleşmesi gerekir.
Müthiş Bir İç Yolculuk Filmi
Klasik müzikle iç içe geçen hikayesiyle Allegro bir piyanistin hayatı boyunca tek bir şeye odaklanıp aşkı es geçmesini anlatıyor. Zetterstrom sevdiği kadına gereken anda seni seviyorum diyememiş ve onu kaybetmenin acısını tüm anılarıyla birlikte bilinçaltının derinliklerine gömmüştür. Mükemmele olan saplantısı çocukluğundan itibaren onu içine kapanık bir çocuk yapmıştır. Başarıya ulaşamadığı her şeyi yok sayarak tek tutkusu olan müzik yolunda devam etmiştir. Zetterstrom mesleğinde doruğa ulaştığı sırada başka bir şehre yerleşmeye karar verir. Giderken geride bıraktığı her şeyi unutur. Günün birinde gizemli bir adam Zetterstrom'u unuttuğu geçmişiyle yüzleştirmeye karar verir. Zetterstrom’la yapılan röportaj, doğduğu şehirde bir konser vermesi ve bir görüşme için yollanan davetiye hepsi bu planın bir parçasıdır. Bu röportaj sırasında ısrarla Zetterstrom’un geçmişiyle ilgili sorular sorulur. Geçmişini hatırlamadığını fark etmesini sağlarlar. Daha sonra geçmişinin Kopenhag’da bir Bölge’de hapsedildiği için bir şey hatırlamadığı söylenir. Piyanistin kendi geçmişine dair soru işaretleri daha önce reddettiği Kopenhag konserini kabul etmesini sağlar. Konser günü için gelen görüşme davetiyesi onu Bölge’nin içine davet etmektedir. Fakat Bölge’ye kimsenin giremediğini öğrenir. Bazı direktifleri izleyerek Bölge’ye girer fakat Bölge gizemli bir yerdir. Karşılaştığı şeyler Zetterstrom’a geçmişine dair bir şeyler hatırlatmaya başlar. Bu şehirde sonsuzluğun evrene doğru değil insanın içine doğru uzandığını öğrenir. Zatterstrom bu gizemli yerde kaybolmuş anılarını ve sevdiği kadını aramaya koyulur. Sevdiği kadını, ona onu sevdiğini söyleyemediği için kaybetmiştir. Hataları telafi etmek için insanın bazen ikinci bir şansı olur, bazense bunun için çok geçtir.
Ziyaretçi Görüşleri
10
puan
şahide akbulut
14.08.2007 00:09:00
bu filmi yaklaşık bir yıl önce Diyarbakır 6. kültür ve sanat festivalinde izledim mükemel bir filmdi benim için, hatta filmi bütün filim satan büyük marketlerden sordurdum almak için bence kişinin bu filmi izlemesi kendine yapacağı en büyük itiraftır ben filmi izledikten sonra bilinç altıma hiç bir üzücü olayı atmamayı ve paylaşmayı düşünerek karar vermeyi öğrendim çünkü insan yaradılışı gereği bencil ve kıskanç düşünür bu yüzden çok pişmanlık yaşar filmde bu mesajı mütiş güzel veriyor hayatta pişman olacağımız hiçbirşeyi yaşamamak ve geç kalmamak dileğiyle diyip filmi herkesin izlemesi için tavsiyelerde bulunmanızı diliyorum
10
puan
melike dara günal
12.09.2006 12:15:00
[br]Diyarbakır 6. kültür ve sanat festivali süresince pek çok etkinlik yapıldı, ancak “en çok ne hoşuna gitti” derseniz, en iyi seçimi yaptıklarını düşündüğüm “Allegro” isimli Danimarka yapımı filmi, favorilerim arasına kattım bile…
[br]
[br]Film boyunca pek çok insanın pişmanlık efektlerini dinlemek zorunda kalışım dışında hiçbir negatif duygu hissetmeden çıkış kapısına yönelirken, filmi izleyen tüm insanların “zone” olgusunu, bu içselleştirilmiş yabancılaşma, bunaltı ve geçmiş hafıza kaosunu hissedebilmesi için dua ediyordum. Filmin kahramanı Zetterstrom, ilgi çekici sinema teknikleriyle bir hafıza döngüsü yaşıyor ve geçmişiyle hesaplaşma imkanı bularak, ruhunu dinginliğe taşıyabiliyor. Oldukça iyi kurgulanmış psikolojik bir süreç izleyen bu film, hesaplaşma içgüdülerinizi ve bunun çeşitli yollarını görmenizi vaat ediyor. Küçük Zatterstrom’un sevgiyi ve özgüveni aradığı film boyunca, geçmişi hafızamıza ya da hiç kullanmayacağımızı düşündüğümüz anılarımıza kilitlemenin anlamsızlığını da böylece görmüş oluyoruz.
[br]İçinde yarattığı kocaman bölgeyi dış dünyadan kimsenin delemeyeceği bir kabuk haline getirip, kendisinin bile ancak olgunlaştığı zaman, özel şifrelerle kapılarını kırıp illegal yöntemlerle içeri girebileceği korunaklı bir iç dünya haline getiren Zatterstrom, pişmanlıklarıyla var ettiği bu yeni ve ulaşılmaz dünyayı, kendi içinde tüm devinimlerini devam ettiren, ancak kendinden bağımsız büyüyen bir sanal bölge gibi hissediyor olmasının yanında, çevresinde kendisini tanıyan ya da tanımaya çalışan herkesi de bir şekilde bu özel dünyaya dahil ediyor.
[br]
[br]Müziği keşfettiği çocukluk yıllarından beri aradığı asıl şeyin özgüven ve sevgi olduğunu anlaması ona yaşamı boyunca çok zaman ve çok insan kaybettirmiş olsa da, pişmanlıkların bazen olgunlaşmak için bir panzehir olabileceğini de fark ettiriyor.
[br]
[br]Anılar, bir daha kullanmayacağımızı düşündüğümüz; atmaya da kıyamadığımız fazla eşyalarımız gibidir diye düşünebilirsek ve bunları kilitleyip unutmak üzere gizli-özel sandığımıza atarsak, sonuçta alacağımız şey unutmanın verdiği dinginlik değil, tavan arasında sürekli gürültü yaparak yeni anılarımızı ve bizi sürekli ürkütecek olan ve mayalana mayalana kabarmış yaramaz bir çocuğun “çıkarın beni buradan, çok sıkıldım…” çığlıkları olur ancak. Anılar geçmişimizdeki hataların huzursuz görüntüleri olmayacak kadar bize dair şeylerdir. Eğer bu görüntüleri silebileceğimiz yanılgısına düşersek, hem kendi içselliğimiz büyük bir erozyona uğrar hem de bizi geçmişimizle tanımaya çalışan insanlara haksızlık olur. Çünkü geçmişimiz, bugünde bizi var eden her şeyin temel taşıdır. Bugünkü kimliğimiz geçmişimizdeki hatalarımızdan ders çıkarabildiğimiz ve iyi olanları bünyemizde tutabildiğimiz kadar bizi temsil eder. Hem hatalarımızla var olabilmek hem de hatalarımızın hata olduğunu kabullenebilmek, içimizdeki gerçek bize tutunabileceğimiz en doğru emniyet kemerleri olurlar.
[br]
[br]Dış dünyadan bağımsız geliştirdiğimiz iç dünyamız, hiçbir girişimin delemeyeceği bir şifreyle kodlanmış olmasından dolayı en gizli, en korkak, en pasif, en utangaç, en kötü, en paylaşılmaz güdülerimizi büyütür içinde. Ve zamanı geldiğinde bu dünyanın kapılarını açıp öteki olanla paylaşmazsak, kurduğumuz zemberek boşalır, fitil ateşlenir, iç-dünya infilak eder ve kendimizle beraber etrafımızda ne var ne yok her şeyi yerle bir eder… İşte bu infilak anı içinde ne derece gizli şeyler barındırıyorsa o derece yakıcı o derece yıkıcı o derece hüzünlü olur. Oysa yapılması gereken asıl şey, bir Pandora kutusu tasarlamak yerine, huzursuzluk verse bile tüm çıplaklığıyla benliğimizin yapıp ettikleri olması nedeniyle, tüm anılarımızı yavaş yavaş sindirebilmek, kabullenmek ve kendimiz olabilmektir…
10
puan
BURAK KARAHAN
26.06.2006 13:53:00
BU FİLM O IRAK TA Kİ İŞKENCELERİN BİRAZINI ANLATAN VE ÇOKKKKKKKK GÜZEL BİR FİLMDİ İZLEMEDİYSENİZ HEMEN İZLEMİNİZİ TAVSİYE EDERİM
[br]
10
puan
murat korkut özel
19.06.2006 17:29:00
vallla harika bir film soluk soluğa kalmak bu olsa gerek soluk soluğa kalmam filmden değil yazıları okurken yoruldum ondan....
(c) interSinema.com - interSinema.com'da yayınlanan
materyaller, önceden izin alınarak ve kaynak gösterilerek yayınlanabilir.
Bize iletmek istediğiniz bir mesajınız varsa lütfen buraya tıklayınız.
Bulunduğunuz sayfa: Allegro Filmi
