olağanüstü durumları yansitan bir filmin bundan daha aşağı kalır bir yanı olamaz sanırım. olağanüstü... şu anda bir yorum yapmak gerekiyor buna ifade etmek de lazım ama yaşamakta ve hissetmekte olduğum bu durumsal aktarmam sanırım pek mümkün değil. dünyanın hiçbir yerinde olmayan mükemmel bir şey var İstanbul'da. insanlar İstanbul'un daha güzel yerlerini gösterebilirdi diyorlar ama bence konu tam olarak bu bile değildi. önemli olan o müzikler. kalbinizin derinliklerine işleyen. birbirlerinden çok farklı ama aynı zamanda eşsiz bir harmoni içerisinde. izlerken içimde fırtınalar koptu, güneş açtı sonra ve ben Aynur'un sesinde ağladım. nedendir bilmem, hepsi ama hepsi bana çok yakın geldi. belki günlük yaşantımızda bu kutsal anları pek hissedemiyoruz ancak bu filmde, bize özgü o kutsal anı kesinlikle yaşıyoruz. Fatih Akın'a ne kadar teşekkür etsek azdır, bize bu mucizenin, bu olağandışılığın en temel kaynağının bizde olduğunun gururunu yaşattığı için.